Газетке мақала жазатын кезде кейіпкермен келісіп, көбіне үйіне дейін іздеп барамыз. Мысалы үйінің ішінен кәсіп ашқан кісі делік. Мал бордақылайтыны бар жалпы көп қой.

Міне бүгін сондай кәсіпкердің үйіне баратын болып, ол нұсқаған көшемен келе жатып, қуыс көшеге кіріп кетіппін. Адастым деген осы! . Жөн сұрай салайын. Мүмкін мен іздеген көше шығып қалар. Іздегенге сұраған анодай жерде бір еркек кісі теріс қарап тұр екен. Ойымда түк жоқ, ж анына жақын келіп «»ағай » деп арқасынан түртпеймін бе.

Бар денесімен бұрылып қарағанда ұяттан өртене жаздадым. Екі қолы ышқырда. Теріс қарап алып, көшенің қақ ортасында кайф болып ысқырып тұрған жерінен ұсталды. Жөн сұрайтын адамды тауыппын өзімде.

«Так нельзя»деп ақыл үйретіп кеттім.

 

Салтанат Абылбекова

Фейсбуктегі парақшасынан